از نینوا تا بهمن ۱۴۰۴
از نینوا تا بهمن ۱۴۰۴
آن روز که خورشید در کربلا غریبانه میسوخت، حسین علیه السّلام فریادی سر داد که نه در گردنههای تاریخ گم شد و نه در وزش طوفانها به فراموشی سپرده شد «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید» این شعار تنها یک جمله نبود؛ معیاری بود میان عزت و ذلت.
قرنها از آن روز گذشت، تا آنکه کاروان روزگار بار دیگر به همان دو راهی رسید. این بار، مردی از تبار آن امام، در واپسین روزهای حیات خویش، دست بر سینه تاریخ گذاشت و همان فریاد را از اعماق جان برآورد. و تنها یازده روز پیش از آنکه به ملکوت اعلی بپیوندد، به جهانیان فرمود: «ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ می داند که چه کار کند. امام حسین علیهالسّلام فرمود: مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید؛ کسی مثل من، با کسی مثل یزید بیعت نمی کند. ملّت ایران در واقع می گویند: ملّتی مثل ما، با این فرهنگ، با این سابقه، با این معارف عالی، با سردمدارانی مثل افراد فاسدی که امروز در آمریکا بر سر کارند، بیعت نخواهد کرد.» ۱۴۰۴/۱۱/۲۸
و اینچنین، ندای «هیهات منّا الذّلة» از گلوی ملتی برخاست که امامشان به انها آموخته بود زیر بار ستمگران نمیروند.
و امروز، آن ملت همچنان ایستاده است؛ با همان قامت افراشته، با همان شعار جاودان:«بیعت نمیکنیم.»
#رهبر_شهید
#جمله_ماندگار
او ایستاده بود،
حضرت عباس(ع) نهتنها ستاره شهدای کربلا، بلکه تنها شهید واقعۀ عاشورا بعد از سیدالشهداء(ع) است که صاحب زیارتنامه مأثوره از سوی امام صادق(ع) است. این امر حضرت را کانون توجه دلها و قلبهای فراوانی کرده است.